Jak pisać prompty do generowania obrazów: sześć pól i lista kontrolna

Najpierw zakres tego poradnika

Poradnik opisuje sposób pisania polecenia do dowolnego narzędzia, które tworzy albo edytuje obrazy z opisu tekstowego. Nie testujemy tu żadnego konkretnego modelu i nie oceniamy jakości jego wyników.

Jeśli generujesz obrazy w ChatGPT albo w innym czacie, szablon wpisujesz tak samo. Przed edycją własnego zdjęcia sprawdź w pomocy swojego narzędzia, czy przyjmuje wgrany plik i jakie ma ograniczenia treści. Funkcje różnią się między usługami i wersjami, więc ten tekst nie obiecuje, że każde pole zadziała wszędzie identycznie.

Sześć pól, które wypełniasz przed wysłaniem

Model nie zna Twojego zamiaru. Dostaje tylko słowa i ewentualnie plik. Każdą decyzję, której nie zapiszesz, podejmie za Ciebie, często inaczej, niż chcesz. Dlatego zanim cokolwiek wyślesz, wypełnij sześć pól: co zostaje bez zmian, co zmieniasz, kadr, światło, styl i format.

Przewodnik po generowaniu obrazów w Gemini API (Google) radzi opisywać scenę szczegółowo i podaje szablon zdjęcia: rodzaj ujęcia, opis obiektu, otoczenie, światło, kąt kamery i obiektyw. Zaleca też podać przeznaczenie obrazu i sterować kompozycją językiem fotograficznym, a proporcje obrazu ustawia się osobno. Nasze sześć pól porządkuje te elementy w kolejności, w jakiej łatwo je sprawdzić po wygenerowaniu wyniku.

Pole „co zmieniasz” opisuje jedną zmianę albo krótką listę zmian. Pole „kadr” mówi, z jakiej odległości i z jakiego miejsca patrzy kamera. „Światło” określa porę dnia, kierunek albo charakter oświetlenia. „Styl” wskazuje rodzaj obrazu: zdjęcie, szkic, akwarela, grafika izometryczna. „Format” to proporcje i przeznaczenie, na przykład kwadrat do posta albo pion 3:4.

Przy edycji zacznij od listy rzeczy nietykalnych

Polecenie w rodzaju „zmień tło na ładniejsze” zostawia modelowi resztę decyzji. Model może wtedy poprawić także produkt, twarz, dłonie albo napis, bo nikt mu nie powiedział, że ma ich nie dotykać. Wypisz więc najpierw elementy, które muszą wyjść identyczne, i dopiero potem zmianę.

Pisz konkretnie: „zachowaj kształt, kolor i napis na kubku, zachowaj cień pod kubkiem”. Unikaj ogólników typu „nie zmieniaj produktu”, bo model nie wie, co według Ciebie jest produktem. Jeśli zależy Ci na proporcjach przedmiotu, dopisz to wprost. Po wygenerowaniu porównaj oryginał z wynikiem pole po polu, a nie na pierwszy rzut oka.

Przewodnik Google zaznacza, że pierwszy obraz rzadko jest gotowy, i radzi poprawiać go małymi zmianami, na przykład dopisaniem „zrób światło trochę cieplejsze”. W praktyce oznacza to jedną zmianę na próbę. Gdy w jednym poleceniu zmienisz tło, światło i styl, nie dowiesz się, która instrukcja zepsuła wynik.

Tekst na obrazie i elementy, których nie chcesz

Napis w obrazie traktuj jako osobny punkt kontroli. Przewodnik Google radzi jasno podać treść napisu, opisać styl czcionki i ogólny wygląd projektu. Po wygenerowaniu sprawdź napis litera po literze, a dłuższy tekst dodaj w programie graficznym po wygenerowaniu tła.

Elementy, których nie chcesz, też opisz pozytywnie. Ten sam przewodnik nazywa to semantycznym promptem negatywnym: zamiast „bez samochodów” radzi napisać „pusta ulica bez śladów ruchu”. W przykładzie z kubkiem zamiast „bez bałaganu w tle” wpisz „pusty, jasny blat”.

Syntetyczny przykład: kubek na nowym tle

Przykład jest wymyślony na potrzeby ćwiczenia. Nie wygenerowaliśmy tego obrazu i nie pokazujemy wyniku żadnego modelu. Punktem wyjścia jest zdjęcie białego kubka z czarnym napisem „PORANEK” na szarym tle, zrobione telefonem przy lampie sufitowej. Cel to zdjęcie do sklepu w kwadracie, z tłem kuchennym i miękkim światłem dziennym.

Polecenie po wypełnieniu pól brzmi tak: „Edytuj wgrane zdjęcie. Zachowaj bez zmian kształt i biały kolor kubka, czarny napis PORANEK i jego położenie. Zmień tło na jasny drewniany blat w kuchni, rozmyte. Kadr: zbliżenie, kamera lekko z góry. Światło: naturalne, miękkie, z okna po lewej. Styl: realistyczne zdjęcie produktowe. Format: 1:1”. Zwróć uwagę, że napis ma tu 7 znaków, a cała prośba dotyczy jednego obiektu.

Gdy wynik przyjdzie, nie oceniasz, czy jest „ładny”. Sprawdzasz sześć pól. Jeżeli napis zmienił się na „POPANEK”, pole „bez zmian” nie zostało spełnione i nie publikujesz obrazu, nawet jeśli tło wygląda dobrze. Wtedy ponawiasz próbę z tym samym poleceniem albo nakładasz oryginalny napis ręcznie.

Lista kontrolna wyniku

Po każdej próbie zapisz cztery odpowiedzi tak lub nie. Czy elementy z listy nietykalnych są identyczne z oryginałem? Czy zmieniło się tylko to, o co prosiłeś? Czy kadr, światło i format zgadzają się z opisem? Czy w obrazie nie pojawiły się dodatkowe przedmioty, litery albo części ciała, których nie zamawiałeś?

Do tego dopisz jedno pytanie o użycie: czy obraz nie sugeruje cech produktu, których produkt nie ma? Wygenerowane tło może dodać parę z kubka, odbicie albo inny kolor wnętrza. W zdjęciu do sklepu takie dodatki mogą wprowadzić kupującego w błąd co do wyglądu towaru, więc odrzuć wersję, która zmienia sam przedmiot sprzedaży.

Cudzy wizerunek i cudze zdjęcia

Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych w art. 81 ust. 1 stanowi, że rozpowszechnianie wizerunku wymaga zezwolenia osoby na nim przedstawionej. Wyjątki z ust. 2 dotyczą osoby powszechnie znanej, gdy wizerunek wykonano w związku z pełnieniem przez nią funkcji publicznych, oraz osoby, która stanowi jedynie szczegół całości, takiej jak zgromadzenie, krajobraz czy publiczna impreza. Kodeks cywilny w art. 23 wymienia wizerunek wśród dóbr osobistych chronionych prawem cywilnym.

W praktyce przyjmij prostą zasadę ostrożności. Nie wgrywaj do edycji zdjęcia innej osoby i nie publikuj obrazu, na którym da się ją rozpoznać, jeśli nie masz jej zgody. Dotyczy to także portretów „w stylu” znanej osoby i przeróbek zdjęć znajomych. Zgodę zapisz, z datą i opisem, do czego obraz posłuży. Do edycji używaj zdjęć, które zrobiłeś sam albo do których masz prawo.

Ta część opisuje przepisy, które sprawdziliśmy w tekstach jednolitych na ISAP 13.10.2026. Nie rozstrzyga, czy w Twojej konkretnej sytuacji zgoda jest potrzebna. To nie jest porada prawna.

Zapisz wersje, zanim zaczniesz poprawiać

Trzymaj prosty dziennik: numer próby, pełny tekst polecenia, nazwę narzędzia, datę i wynik listy kontrolnej. Gdy po trzech próbach napis wciąż się psuje, widzisz to w tabeli i zmieniasz strategię zamiast pisać czwarty raz to samo innymi słowami.

Dziennik pomaga też przy pracy w zespole. Druga osoba widzi, które sformułowanie dało poprawny kadr, i nie zaczyna od zera. Nie wklejaj do niego danych klientów ani zdjęć osób, od których nie masz zgody.

Pobierz dane do własnego ćwiczenia

CSV zawiera wyłącznie przypadek syntetyczny opisany powyżej. To karta do samodzielnego sprawdzenia, nie wynik sklepu ani plik do importu w platformie.

Otwórz ćwiczenie CSV

Źródła i metoda

Autorski szablon sześciu pól i lista kontrolna. Przykład z kubkiem jest syntetyczny: nie wygenerowano obrazu, nie użyto żadnego modelu i nie pokazujemy obserwacji wyniku. Wskazówki o budowie polecenia, napisach w obrazie i opisie tła pochodzą z przewodnika jednego dostawcy (Gemini API, Google) i opisują jego modele. Wcześniejszego przewodnika Imagen w Vertex AI nie używamy: ma dziś oznaczenie, że dokumentacja Vertex AI nie jest już aktualizowana, a modele Imagen wyłączono w Gemini API. Przepisy sprawdzono w tekstach jednolitych na ISAP 13.10.2026. Nie jest to oficjalny materiał OpenAI.

• Google, Gemini API: generowanie i edycja obrazów, przewodnik po promptach — sprawdzono: 2026-10-13
• ISAP: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 24 (art. 81) — sprawdzono: 2026-10-13
• ISAP: Kodeks cywilny, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 795 (art. 23 i 24) — sprawdzono: 2026-10-13

Daty sprawdzenia podano przy źródłach. Przykłady liczbowe są ilustracją obliczeń, a nie danymi konkretnego sklepu.